24. hafta 2. gün

Benim güZel Meleğim ellerini atmış arkaya mışıl mışıl uyuyorsun odanda. Ben ise gidip gelip kapını dinliyorum, bazen duyamayıp sesini içeri giriyorum uyandırmaya korkarak. Hep korktuğun bir şeydi nefessiz kalman Ama son günlerde üzücü şeyler duyuyorum ne yazık ki.Yatağında, uykusunda ölen bebekler, bütün önlemleri alsa da annesi babası kapıyı açıp, çitleri aşan ve yan evin havuzunda boğulan küçük melek gibi. Gelip gidip nefesini dinliyorum senin.