***

Öyle çok istiyorum ki gelmeni... Kimseye söylemiyorum ama içimde bir heyecan seni bekliyorum. Babandan çok uzaktayım ne yazık ki... Her anım onun yanında geçsin isterken bu kadar uzakta olmak zor, hem de çok.
Her ay test yapıyoruz ama sonuç hep aynı yoksun. Çok yalnız hissediyorum kendimi. Baban çok uzakta, hep öyleydi, hep ayrıydık, birkaç günlük zamanlara sığdırdık onunla hep her şeyi. Keşke sen gelsen, en azından sen olsan yanımda. Ama böyle düşünmek de bencilce hissettiriyor kendimi. Ben baban her an yanımda olsun istiyorum, seninle yaşayacağım her anda o da olsun. Bazen diyorum cincona rahat ol, gelecek, benim yavrum bilir ne zaman geleceğini.
Evet biricik miniğim sen bilirsin değil mi en doğru zamanı. Ama bak sakın unutma seni şimdiden heyecanla, özlemle bekleyen, seni şimdiden öpmek, yemek için sabırsızlanan annen ve baban var. Çok bekletme bizi olur mu meleğim?

***

Asyam ya da belki Arasım...

Bu blog sizin için. Bu gece içimden geldi birden burayı açmak. Neler yazarım, neler yaparım bilmiyorum ama olsun istedim. Size özel, sizin için bir sayfa. 

Ne zaman geleceksiniz bilmiyorum. Önce hanginiz gelecek? Nasıl olacaksınız? Size nasıl bir hayat verebilicem? Kafamda binbir soru. Ama hepsinden önce biz ne zaman babanızla bir araya geleceğiz? Ayrıyız babanızla.  Birbirimizden uzakta, ayrı şehirlerde. Anneannenizin evindeyiz şimdi. O yukarıda ders çalışıyor. Bizim için, geleceğimiz için, birlikte bir hayat kurabilmek için çok çalışıyor babanız. Bir ara anlatırım size babanızı, aşkımızı, neler yaşadık, neler gördük...

Size ne zaman kavuşacağımı bilmiyorum. Ama bir gün bu sayfayı okursanız bilin ben sizi çok istiyorum ve şimdiden çok seviyorum.